Şiir, Sadece

Hep öyküler dinledim buruk, acımsı, kekremsi Dinlerken yaşadım diyemem öldüm Ama ölmemiş o bin öykünün serüvencisi Sunuyor kendini canlı bir...

Granada kırlarının tuzlu ve serin seheri Üzünçle dinler sevda serçesinin ezgilerini Ey federico dokun artık tellerine gitaranın Dağılsın bul...

Kanayıp durmaktayken yüreğindeki ispanya Arakaunya’nın yeşil yangını, zümrüt kılıçlı Bromelizaları da soldu bağrında ey neruda Çiçekler de y...

Halk dilinin yerleşik konuğu Sevda göçebesidir karacoğlan Ve sazının düzeni bozulmadıkça Beyler sofrasının kadim dostudur Ahmet Telli Dörtkü...

Kuşlar mı ki çok şey denildi şair dilinden Yüzlercesini suladık göleğinde sevdanın dokuduk gönül yumağında renklerini Gizimizi bildiler de i...

Acının miladıyla başlayan bir hikayedir bu yaşayıp gelmişiz ormanlar gibi yanarak her dönemeçte uğultulu uçurumlar her şafakta uzun uzun kur...

Bir akşam konuğum ol oturup konuşalım biz bize Anıların çubuğunu yakıp uzatalım geceyi biraz Geçmişe bir el sallayıp yaşanan günleri konuşa...

Gittikçe puslanıyor görüntü sislenen bir aynaya dönüyor yakın geçmiş de olsa artık zor seçebiliyoruz birşeyleri bulutlar çöküyor anılarımıza...

Reklam spotlarının kirli ışıkları ve çamur gibi bir yağmur altında köşeleri tutmuş çiçek satıcıları baharı getirmek istercesine kente İstese...

Acının tutanakçısıydım anlatıp durdum aşkları ayrılıkları ve o destan yalnızlığını ömrümüzün Göçebe, gezgin ve aylak biri miydim aklıma gelm...

Gün biter gülüşün kalır bende anılar gibi sürüklenir bulutlar Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır yarım kalan bir şiir belki de Aykırı anlamlar ar...

Anısı biz olalım bu sokakların öpüşmediğimiz tek saçak altı hiçbir otobüs durağı kalmasın Biz yürüyelim kent güzelleşsin gürültüsüz sözcükle...

Uğuldayan ve hep uğuldayan bir orman kadar üşüyorum şimdi yanlış rüzgarlar esiyor dallarımda yanlış ve zehirli çiçekler açıyor Kanımda kocam...

Hep denedin.Hep yenildin. Olsun. Gene dene, gene yenil. S. Beckett Ayağı kayan bir çocuk Kadar şaşkınım, bilemedim Düz yolda yürümenin imlâs...

Burada yağmur yağıyor Aralıksız yağıyor günlerdir Ama sen yine de şemsiyeni Almadan gel ilk otobüsle Buğulanan camlara usulca Yüzünü çiziyor...

Karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün Bir uçurum kıyısında vursunlar beni ki dünya Uğuldayıp duran bir uçurum değil miydi zaten Kard...

Sülfür inceldi ve en yorgun yerinden kırıldı ayna Tenhaydı düşlerim, geceydi, çıkıp geldim işte Su ve ateş bir de gülünç yalnızlığım var san...

Uğuldayan ve hep uğuldayan bir orman kadar üşüyorum şimdi yanlış rüzgârlar esiyor dallarımda yanlış ve zehirli çiçekler açıyor Kanımda kocam...