Şiir, Sadece

Uğurladık bir sabah seni Söz vermiştin geri döneceğine Anladık bakınca aldandığımızı Gerilerde küçük Kıyılara doğru büyüyen ayak izlerine Ö...

Omurgasını kırmış bir balık yatar Seninle denizin üstünde Öpülmüş bir dudak gibi Derinlerden derinlerdedir yüreğinse Okşar gizli gizli deni...

İki yaprak yerde konuşur ya, o zaman Tam o zaman bir sonbahar düğümü Yani bir gülüşün bir çay kaşığının sıradan ölümsüzlüğü Seni sürekli kı...

Sonra sonra yapıştırılmış pullar gibisin, öylesin Üstü uçaklı zarflara Ve alanlara tutturulmuş, çiçek sepetlerinin Kenarındaki kartlara Bir...

Denedin ki oralarda zaman olmayı Şimdi bir Akdeniz salgınısın sen Sonsuz bir otobüs yolcusu gibi, tam öyle gibi Her gün kırmızı bir bilet d...

Halikarnas Balıkçısı’na Öyle bir alaşımdır ki seninle deniz Bir açık deniz Bakınca hiçbir şey göremediğin Gözlerini duyduğun yalnız Sö...

Ağrıtmayan böylece dindirmeyen o sabah Puhukuşu muydu, neydi, öttü uzun uzun Biçimini vermeye çalıştı bir yıkıntıya Biz geçince dönüp baktı...

Ey iki elle iki el arasındaki çaresiz vakit Yıkanmış çekmiş çamaşırlar gibisin Azsın, öyle çok kıyılısın ki genişliğime İçinde asfaltların ...

O akşam söylediydim ona Gördüm Hümakuşunun iskeletini Haber de saldıydım Pegasos’un sırtındaki ozana Seyretsin diye ölümün bu sırça gelinli...

Yok düş kuracak vakit bile Her şeyi bir yana bırakıyoruz söylene söylene. Edip Cansever Kirli Ağustos Yerçekimli Karanfil

Öyle yorgun ki kentimiz Düşlerden ve söyleşmekten Yok duyacak kimse sesimizi Gönderdik göndermesine, yüzümüz Oradan da Yok olarak geri geld...

Düşürdük gölgemizi suya Ardından kendimizi Sessizlik gibi sade, telaşsız Hani var ya oldukça yavaş uzanır el ağlayana Yüzdük bütün gün adal...

Uzatmışlar ölüsünü kumlara Mavi yüzlü çocuğun Unutulmayan maviden Hiç unutulmayan İri bir balık asılı durur ağaçta Dik ve bulanık Ayrı ayrı...

Su Vuruyor kıyıdaki gemi leşlerine Yalıyor sokaklarını kentin Savuruyor öfkeyle rüzgârını Masmavi yangınından Bir evin bir odası yanıyor ya...

Duymuyoruz dokununca duymuyoruz Taşlara kayalara taşlara Nasıl kanmıyorsa yüreğimiz sevince Sevince, acılara da İşliyor kireçli taşını yont...

Konuşulmaz fırtınada, çünkü ölüm Katar özünü fırtınaya da Neyi bekliyoruz böyle neyi Yendik mi yenik mi düştük yoksa Bir ufak kuş yukarıda ...

Adını söylediler, ölümünü ardından Ardından hemen ölümünü Fısıldar gibi soyadını, ilgisiz Sokağın bitiminde sazlardan Şapkalar ören adama K...

Sevindik görünce birden Limandaki eski tekneyi Koştuk yokuş aşağı bir süre Yakalanmamak için Geceyi anlatan ishakkuşuna Sabaha benzedik tah...

O zaman neydi, eskidi sandıktı gölü Kapı önlerinde söyleşen kadınları Boyasız bir sandal sazların içinde Nasıl koyverdik sonra ke...

Bir gün bir su birikintisinde tanıdım sakallarımı Gözlerimi, o yaman kuşkuyu daha sonra öğrettiler Tuba ağacından kesilmiş iki tek dalı Bil...