Şiir, Sadece

Araukanya boğdu gülün şarkısını vazoda, kesti ipleri yirmibeş yıl önce evlenmiş gelinin örgü sandalyesinden, şanlı Machi indi merdivenlerin...

Rauli-ağacının saklı kökünde büyüdü Caupolican, başsız heykel ve fırtına, ve halkını sürdüğünde kâşif silâhlarına doğru, çekip gitti ağaç, ...

O'Higgins, seni övebilmek için loş ışıkla aydınlatılmalı salon. Güney'in sonbaharındaki yarım ışığıyla kavakların sonsuzca titreyiş...

Düşünür insan geceleri eve geldiğinde, mısırın soğuk sisinde yorgun, eve gelince sendikadan (yıpratan kavga günden güne, saçaklardan damlay...

Majestik Brezilya, hangi sevdayı beslemedim ki sana karşı oturmak için kucağında senin, sarıp sarmalamak için kendimi muhteşem yaprağınla, ...

Genç birader, anımsanmaz zamanlarda asla dinlenmedin sen, asla avutulmadın, ey delikanlı, dolandın Meksika'nın metalik karanlığında, el...

Manuela Beltran'dı bu kadın (yıktığında zalimin yasalarını ve bağırdığında: "Zorbalara ölüm!" diye.) sanki yeni mısır tohumla...

Acılar ulaştığında yeryüzüne ve avutulmaz dikençalısı çiftçiye kalan miras iken ve, eskisi gibi, açgözlü merasimsi sakallar ve kırbaçlar, k...

San Martin girdiğinde içeri, kavranmaz bir elden gecesel bir şeyler girdi salona, deri ve gölge. Bekledi Bolivar. Biliyordu çünkü işlerin ...

Kurtarıcılar, bu Amerika'nın üzerindeki şafakta, sabahın ıssızlaştırılmış karanlığında, halklarımın sonsuz yaprağını sunuyorum sana ve ...

Orada filizlendi Araukanya'lı reisler. Bu kara rutubetten, volkanların çanağındaki bu mayalı yağmurdan yükseldi majestik at-göğüsleri, ...

Toprağımız, engin toprağımız, yalnızlıklar, imarlandı seslerle, kollarla, ağızlarla. Sessiz bir hece yandı durdu, topladı gizli gülü, metal...

Juarez, eğer tersine çevirseydik dünyanın en içteki katmanını, irinini derinliğin, eğer cumhuriyetlerin derin metaline değene değin kazsayd...

Ne ki erişti işkence Caupolican'a da. İşkence mızrağıyla delik deşik edilmiş olarak girdi ağaçların o yavaş ölümüne. Geri çekti yeşil s...

Halkın ağacı, fırtınanın ağacı, burada işte ağaç. Onun kahramanları ateşliyor toprağı özsuyunun yaprakları gibi, ama rüzgâr bölüyor dalgala...

Kuvartzdan bir geçite dokunuyor kan. Büyüyor taş damlanın düştüğü yerde. Böylece doğuyor Lautaro topraktan. Pablo Neruda "Los l...

Evine girdi Valdivia'nın. Işık gibi izledi O'nu. Hançerlerle örtülü olarak uyudu. Kendi kanının döküldüğünü gördü, gözlerinin parça...

Sonra saldırdı Lautaro, dalga dalga. Dayakla yola getirdi Araukanya gölgelerini: daldırdı öncelikle Kastilya'lı bıçağı bu kızıl kitleni...

Esiyor rüzgâr Güney'den üzerinde Lincoln'un mezarının ve sürüklüyor sesleri ve kent ve ağaç elyaflarını beraberinde hiç bir şey olm...

Cueca Senyora, diyorlar ki orda Ana, tekrar tekrar diyorlar ki Su ve rüzgar diyorlar ki El Guerrillero'yu görmüşler  -Hayat- Bir pisk...