Körler

I. 

Birinin gözleri yok birinin ayakları 

Gözyaşları fışkırıyor her yanda 

Körler sürüyor arabaları 

Bitmez tükenmez romanda 

Körler sürüyor arabaları. 

II. 

Koçlar girdi kapıdan, bağış 

Sübyanlar memelerden ayrılmış 

Hastalar elden ayaktan düşmüş 

Ve zengin klaksonları 71 arabaları. 

III. 

Gurur, içine kapanmış 

Kapılar açık, yaşanmış 

Ağaç kökten insan insandan kopmuş 

Körler sürüyor arabaları.


Cahit Irgat
Yaşadım

Körler

Gerçekten pek korkunçlar! ruhum, seyret onları;
Belli belirsiz gülünç; ve mankenlere benzer;
Dehşet verici, garip, sanırsın uyur gezer;
Nereye saplanmış, sır, koyu göz yuvarları.

O gözler ki tanrısal kıvılcımı gitmiştir,
Uzağa bakar gibi, bakıp dururlar göğe;
Ağırlaşmış bir başı kaldırımlar üstüne
Düş’le eğdiklerini kimseler görmemiştir

Ve geçerler sınırsız karanlığın içinden,
Bu sonsuz suskunluğun içinden. Ey kent sen!
Böğürüp şarkı söyler, gülerken çevremizde,

Acımasız şekilde zevke safaya düşkün,
Bak! sürükleniyorum! onlardan daha şaşkın,
Diyorum : Ne arıyor bütün bu körler Gök’te?


Charles Baudelaire
Kötülük Çiçekleri