Taş Söyler

Ve kovuklarımda yaşayan ilk insan 

Beton yığınları gök tırmalayan 

Surlar ve hisarlar, kan dökmek 

Alın terleri ve helal ekmek. 

Kitabeler ve anıtlar çeşmeler 

Sülüs üstüne sülüs düşmeler 

Açılan ağızlar ağlayan yüzler 

Yorgun ayaklar ve yorgun eller. 

Ve künkler su taşıyan, bok taşıyan 

İnleyenler ah çekenler ölenler 

Ve ölüler üstünde fildişi mermer 

Ve kentler tarih açan, tarihler aşan. 

Sırt verilen, makineler kurulan 

Han hamam apartman 

Tapınaklar yaratılan 

Soğuğuma sıcağıma alın sürülen. 

Kıyılar bağladınız en sertimden 

Buluşmalar sevişmeler ve öpüşmeler 

Ve kayıklar ve balıklar gemiler 

Aşklar akıttınız altımdan. 

Ve en kutsal parçama dört bucaktan gelenler 

Umanlar, yüz sürenler, erenler 

Kâfirler, işeyenler, çömelenler 

Kiliseler, camiler, piramitler, kuleler. 

Yonttunuz üçken beşken ettiniz 

Heykelinizi diktiniz 

Bıçaklar bilediniz 

Birbirinizi vurdunuz.



Cahit Irgat
Yaşadım

Bulut Söyler

Ben olmasam gözün yaşı olmazdı 

At parlamaz kişneyişi olmazdı 

Orman yeşil göl kamışı olmazdı 

Sil alnım mendilime uçayım. 

Sana şöyle bir uğradım geçeyim 

Dur yoruldum dinleneyim 

Kıracında seninleyim 

Kime küfür yağışım kime nazdı. 

Kınanırsam rüzgârlayım selleyim 

Işıklar yaktırayım şimşekler çaktırayım 

Yarıp toprağı gireyim 

Başka güzde köylü borçsuz beyazdı. 

Denizleri taşırmamak telaşım 

Bunca şimdik dökülecek gözyaşım.



Cahit Irgat
Yaşadım

Ağaç Söyler

Ağaçlar utanıyor dalları düşmüş, 

Neden suladınız toprağımızı kanla? 

Gölgemiz koyun koyunaydı insanla. 

İlk dalım orta dalım göklere varmış 

Bir dalım doğadan özgürlüğe ermiş 

Yazık narımıza kirazımıza 

Kanınıza bulanmış. 

Ölsek konacak dal bulamaz kuş 

Renktik şiirinize aşkınıza 

Sobanıza aşınıza 

Haram bunca kurduğunuz düş. 

Bel de verdik boy da verdik testerenize 

Görüşürüz önümüz kış.



Cahit Irgat
Yaşadım