Yenen Şiir

Ve bana şiir getirdi 

Büyük şiiri kumluklarda unuttum 

Balıklar yedi. 

Ve bana şiir getirdi 

Büyük şiiri yemliklerde unuttum 

Hayvanlar yedi. 

Ve bana şiir getirdi 

Büyük şiiri fundalıkta unuttum 

Çakallar yedi. 

Mezarlar ve törenler grevler 

Doğumlar meyhaneler ve kerhaneler 

Sınıf sınıf şiir yedi. 

Alnında şiir yazısı 

Koltuğunda kellesi 

Büyük şiiri o yedi.


Cahit Irgat
Yaşadım

Oyuncu

Bir şiirden fırlamış bir adam gibi yalnız 

Uzun gecelerin dur ortalarında 

Bir duy gene son yalnızlığını 

Unutulmuş boğulumlar enikonu 

O kaybolan gençlik o bahar ormanında. 

Ve kusması oyuncunun acılarını 

Günü sağır, kör yarını 

Eller senin unutmuşsa terini 

Umursamaz taş dostlar mermer alnında. 

Öldü yorgun baş ağrılarında 

Bugün yalnız, yarın da 

Ön karanlık, yön karanlık 

Ne geçmişten ses, ne gelecekten artık. 

Bir şiirden fırlamış bir adam gibi yalnız.


Cahit Irgat
Yaşadım

Kopuk Gün

Nal'ını kaybetmiş kısrak 

Sekişi acı nazlı 

Boş denizde dalgaların geyiği 

Çarpıyor boynuzunu kırarak. 

Elbise askıları kırmızı sedir 

Vantilatör beş yüz devir 

Ve kadınlar aranır çöplükte kömür 

Yağsa da bir yağmasa da bu yağmur. 

Kopmuş günün yetmiş rengi 

Atlılar dörtnala mahmuzlu 

Onların ha yaşamak, bizim ağlamak 

Toprağa basmış gökyüzü yalınayak. 

Bir gemici vardiyada voltadır 

Boynu bükük çocuklar şeker yalar sevinir 

Bir adam karşı evde hep kitap okur 

Bir hizmetçi türkü söyler, dokunur. 

Solak çocuk topa vurdu soluyla 

Ay göründü dilimiyle 

Bey pazardan geliyor hammıyla 

Akşamcıdır içer içer sarılır. 

Kundura kalıpları kırmızı sedir 

Saat durmuş mevsim güzdür gecedir 

Ezan sesi beş seriliş seccadedir 

Bir köpek ulur. 

Köylü kısmı çarığından bilinir 

Cici beyim arabasına kurulur 

Dar geçitten geçen garip yorulur 

Biri ölür biri dirilir. 

Yağsa da bir yağmasa da bir bu yağmur.


Cahit Irgat
Yaşadım