I.
Ya kimin meydanlarda dökülen kanlar?
Ya kimin yalılar apartmanlar?
Eller yumruk vurmalı
Bir kadın ipincecik sevmeli
Bardağı taşırınca akşamlar
Analar toprağa çökmemeli
Ağlamamalı dövünmemeli
Koskocaman adamlar.
II.
Kesmeli bu çıldırmış ağacı
Olmam diyor darağacı
Taş devrim tunç devrim demir devrim
Bu dirilim bu kaçıncı ölüm
Durmalı kuduz sancı,
Yaşam'a zor dayanan kirli yokluk
Aç analar dul karılar çoluk çocuk
Ve duvara tırmanan sümüklüböcek
Sülükler daha da kan emecek
Ter çalanlar ve inleyen yaralı beşik
Kirli dünya delik deşik.
III.
İyotu donmuş deniz gökdipleri
Daldım insan okyanusuna
Kim dünyanın sahipleri
Anıtlar ağlaşıyor mermerinin tozuna
Bir dönüyor yelkovan akrep yerine
Bir insan mahallesi gökte
Bir insan mahallesi inde
Bıçaklar bileniyor kentin salhanelerinde.
IV.
Bakımlar özenişler çiçeğine vazosuna
Sulanışlar imrenişler anasına kuzusuna
Domuz sürüleri köpekbalıkları
Dünyanın sonu yok maskaralıkları
Germek ve koparmak ipleri
Kim dünyanın sahipleri?
V.
Uyanık camlarda saat kaç
Yedi kola yetmiş çeşme akıtan
Gün ışıyor bakraç bakraç
Kim dünyanın sahipleri?
Cahit Irgat
Yaşadım
