Üç Ağaç Üçü De Çam

Dört çocuk iri gözler adamda korku 

Biri sakız çiğniyor üçü gülüyor kıs kıs 

Üç ağaç üçü de çam üçü de yalnız 

Yan yana koyamayacağımız 

Ve çamur, birikinti, sıra sıra gecekondu 

Üç ağaç üçü de çam üçü de yalnız.

Bir adam çıktı parktan koşaraktan 

Belki mevsim bu değil, bir karış farkı 

Gözde aradığımız, seste aradığımız 

Yaşamak bir anlığımız 

Her gün yeni şiirler döndüren çarkı 

Kurup kıracağımız 

Kurup kıracağımız, 

Bir adam çıktı parktan koşaraktan.

Belki mevsim bu değil bir mevsim sonu 

Sallandı adam düştü meni 

Adamotu ağlayan 

Adamotu ağlayan 

Kitaplarda adları hiç anılmayan 

Her gün yeni şiirler inandığımız 

Bir adam çıktı parktan koşaraktan 

Üç ağaç üçü de çam üçü de yalnız. 

Cahit Irgat
Yaşadım

Adamız

Bu şiirin adını Şahap Sıtkı koydu. 

Ona ithaf ediyorum

Bırak sokağın çamurunu 

Pabuçların çamuruna bak 

Kırk kişiyiz 

Tanırız bu çamuru 

Bırak çamuru şimdi 

Hamura bak.

Kırk kişiyiz 

Tanırız bu hamuru 

Bırak hamuru şimdi 

Yağmura bak, 

Yağmur gökten, yaş gözden 

Gözlere bak, 

Bırak gözleri şimdi 

Ceplere bak, 

Cepleri bırak şimdi 

Hanlara apartmanlara bak, 

Bırak onları şimdi 

Yollara bak, 

Yolları bırak şimdi 

Yollara gel yollara...

Kırk kişiyiz 

Biliriz birbirimizi. 

Cahit Irgat
Yaşadım

Diri

Yaşamak gece 

Ölümde ucu. 

Aşklar acı 

Dayanma gücü. 

Ölümler öcü 

Hep doğmak bence.



Cahit Irgat
Yaşadım