Üç Ağaç Üçü De Çam

Dört çocuk iri gözler adamda korku 

Biri sakız çiğniyor üçü gülüyor kıs kıs 

Üç ağaç üçü de çam üçü de yalnız 

Yan yana koyamayacağımız 

Ve çamur, birikinti, sıra sıra gecekondu 

Üç ağaç üçü de çam üçü de yalnız.

Bir adam çıktı parktan koşaraktan 

Belki mevsim bu değil, bir karış farkı 

Gözde aradığımız, seste aradığımız 

Yaşamak bir anlığımız 

Her gün yeni şiirler döndüren çarkı 

Kurup kıracağımız 

Kurup kıracağımız, 

Bir adam çıktı parktan koşaraktan.

Belki mevsim bu değil bir mevsim sonu 

Sallandı adam düştü meni 

Adamotu ağlayan 

Adamotu ağlayan 

Kitaplarda adları hiç anılmayan 

Her gün yeni şiirler inandığımız 

Bir adam çıktı parktan koşaraktan 

Üç ağaç üçü de çam üçü de yalnız. 

Cahit Irgat
Yaşadım