Boğuk Yaşantı

Aş kendini kentten 

Gökyüzleri ak keten 

Arınsın kirden beden 

Kuşbakışı da görünür memleketin hali. 

Olsaydı insanın insan yüreği 

Bölüşürdü teri ekmeği 

Öğrenirdi sevmeyi 

Yırtılırdı kefen. 

Kopardılar kütüğünden salkımı 

Ne boğuk yaşantı bu, yazık 

Altta çalışan ezik 

Kat araba altın bilezik. 

Beş yüz bine bir kat 

Bir lokmaya ana avrat 

Bu aç sürü bu toprağın halkı mı 

Haraç mezat?



Cahit Irgat
Yaşadım

Kuşlar

Neriman'a 

Sana yürek verdim, taşı 

Bu soğuklarda koynunda işi 

Bıkınca koyver gitsin kuşu 

İnsandır konacağı. 

Kuşlar söyleyecek düşünceni 

Yepyeni. 

Yokluk sürüklüyor bedeni 

Hep iyimser, kuşkulu 

Düşlere düşmek sorumluluğu 

Yarı uyanık yarı uykulu. 

Kuşlar söyleyecek düşünceni 

Yepyeni. 

Sana yürek verdim, uçur 

İnsan kalbi konacağı 

Kopmuş sürünüyor kolu bacağı 

Alınır cevabı gün gelir. 

Kuşlar söyleyecek düşünceni 

Yepyeni. 

Sana yürek verdim, yürek 

Yılanlar kıvranıyor, engerek 

Ha koptu ha kopacak zemberek 

Bu yaşam zehir. 

Kuşlar söyleyecek düşünceni 

Yepyeni. 

Tan yeri ağarırken hatırla 

Kuşlar gelecek yeni doğmuş 

Gerçek olmuş o düşünce o düş 

Yürekler diri insandan insana. 

Kuşlar söyleyecek düşünceni 

Yepyeni.

Cahit Irgat
Yaşadım

Vardiya

Yan yana tozlu kirli aynalar 

Kutsal türkü gibi söyleniyor yalanlar 

Hırsız var yüzümüzde hırsız var 

Boş şarkılar ağızlarda mırıltı 

Kaptı gitti gözlerimi bir martı.

Demem demek istediklerimi 

Sen bir gemi ben bir gemi 

İşte liman işte vinç 

İşte ırgat vardiya 

Dünya üstü bozuk düzen bir dünya 

İnsan kutsal insan korkunç 

Rotaları çizili 

İşte sevgi, işte hınç.

Yalnızlıklar köprüsü 

Ömür törpüsü. 

Cahit Irgat
Yaşadım