Koca Ağaç, Kör Kuyu, İhtiyar Oyuncu

Ağacım, insanım, ormanım 

Kanunlar bozuldu, kentler geçildi 

Nice kollarıma kalpler çizildi 

Tohumumu kıyı öte aşırdım 

Milyon kuşu uçurdum 

Silkeleme, doluyum.

Silkeleme, ölüyüm 

Kör değilim, kuyuyum 

Kendi gelir bezmişler ben istemem oysaki 

Ölümden korkar çocuk, böğrümü taşlar çocuk 

Derin karanlıklarım açık seçik 

Açlıktan da beter susuzluk uykusuzluk 

Bir namlu gibi gözüm oyulmuş sanki 

Kurcalama, doluyum.

Kanı donmuş büyük aktör yüreği 

Çıktı terli tiyatrodan 

Yağmurdan sırılsıklam 

Yürür de yürür yüzyıllar ortasından 

Yorgun gövde uykulu 

Silkeleme dolu 

Silkeleme ölü. 

Cahit Irgat
Yaşadım

Kimlik

I. 

Horozlar ötünce uzun kocaman 

Bellidir kimliğim yüzümdeki acıdan.

Acı insan soyulunca kabuktan 

Öldürsem kendimi hiç acımadan 

Karanlık bir avluda kalın duvarlı 

Babacan bir ağaçta yüce boyumdan 

Görsünler gittiğimi bu bok dünyadan.

Kim kime dum duma 

Bir adam gitmiş güme 

Karanlık bir avluda kalın duvarlı 

Bin bir böcek koşar alnıma 

Kimi allı kimi morlu.

Horozlar ötünce uzun kocaman 

Bellidir kimliğim yüzümdeki acıdan.

II. 

Ak ağacın dalında 

Herkes bakacak sana 

Neye çırpındığına.

Geriye dönen yağmur 

Göz çukurlarında 

Durur durur da kurur.

Bir kadın dolaşıyor odada 

Ay aydınlığında 

Sen sokakta o camda.

İnsan sesi şurda burda 

Işık bıçakları parlıyor 

Düzüşen koruda.

Bir şair şiir yazıyor 

Açlığa 

Gidip kendini asıyor 

Ağaçlığa.

Horozlar ötünce uzun kocaman 

Bellidir kimliğim yüzümdeki acıdan.


III. 

Bir şair ölen insanca 

Büyük veya ortanca 

Kim yüce ve kim cüce 

Bilinir dünya durulunca.

Şartlanmalar içinde paylar düştü her piçe 

Gümrükten mal kaçırırca 

Kurtlar üşüştü ağaca.

Horozlar ötünce uzun kocaman 

Bellidir kimliğim yüzümdeki acıdan. 

Cahit Irgat
Yaşadım

Sokak

Sokaklarda çöp tenekeleri 

Çöp tenekelerinde kedi 

Kedi sokağı yedi. 

Sokaklar alık bunak 

Sokaklar insana yalak 

Sokaklar yalınayak. 

Sokaklarda in cin yok 

Sokaklarda ben'im 

Sokaklarda yüreğim.


Cahit Irgat
Yaşadım