Koca Ağaç, Kör Kuyu, İhtiyar Oyuncu

Ağacım, insanım, ormanım 

Kanunlar bozuldu, kentler geçildi 

Nice kollarıma kalpler çizildi 

Tohumumu kıyı öte aşırdım 

Milyon kuşu uçurdum 

Silkeleme, doluyum.

Silkeleme, ölüyüm 

Kör değilim, kuyuyum 

Kendi gelir bezmişler ben istemem oysaki 

Ölümden korkar çocuk, böğrümü taşlar çocuk 

Derin karanlıklarım açık seçik 

Açlıktan da beter susuzluk uykusuzluk 

Bir namlu gibi gözüm oyulmuş sanki 

Kurcalama, doluyum.

Kanı donmuş büyük aktör yüreği 

Çıktı terli tiyatrodan 

Yağmurdan sırılsıklam 

Yürür de yürür yüzyıllar ortasından 

Yorgun gövde uykulu 

Silkeleme dolu 

Silkeleme ölü. 

Cahit Irgat
Yaşadım