Ara Sokak

Gözlerim kan denizi, 

Geleceğe sıçrıyor geçmişteki sızı. 

Bir lokma bir hırka olmasa da olur, 

İnsanoğlu ancak acılarla yoğrulur. 

Dost, düşman yan yanalaştı; 

Trafiği zor bir çamur kavşaktayız: 

Yaşamak geç, ölüm dur!


Cahit Irgat
Yaşadım

Karakedi

Bir kuru öğürtü gibi yaşıyoruz 

Yalnız gecesi olanların sabah öğürtüsü gibi. 

Çirkef dostlukların göründü dibi 

Ve hâlâ yaşadığımıza şaşıyoruz. 

Saçak altına sığınmış bir karakedi 

İnsanlık adı.


Cahit Irgat
Yaşadım

Bir Dalda İki Salıncak

Yürümüş otlar dizine 

Kentin ışıkları gözüne 

Herkes cümbüşüne sazına 

İlmik senin boğazına. 

Vardı elbet bir merhaban bu kente 

Geldiler gördüler mi sallandığını acaba 

Salıncaklar kuruldu şimdi başka ağaca 

Dirin kaça? ölün kaça? 

Ne dört kitap, nice mezhep, nice din 

Bu ağacı insana insan diye gösterin.


Cahit Irgat
Yaşadım