Oyuncu

Bir şiirden fırlamış bir adam gibi yalnız 

Uzun gecelerin dur ortalarında 

Bir duy gene son yalnızlığını 

Unutulmuş boğulumlar enikonu 

O kaybolan gençlik o bahar ormanında. 

Ve kusması oyuncunun acılarını 

Günü sağır, kör yarını 

Eller senin unutmuşsa terini 

Umursamaz taş dostlar mermer alnında. 

Öldü yorgun baş ağrılarında 

Bugün yalnız, yarın da 

Ön karanlık, yön karanlık 

Ne geçmişten ses, ne gelecekten artık. 

Bir şiirden fırlamış bir adam gibi yalnız.


Cahit Irgat
Yaşadım