Taş Söyler

Ve kovuklarımda yaşayan ilk insan 

Beton yığınları gök tırmalayan 

Surlar ve hisarlar, kan dökmek 

Alın terleri ve helal ekmek. 

Kitabeler ve anıtlar çeşmeler 

Sülüs üstüne sülüs düşmeler 

Açılan ağızlar ağlayan yüzler 

Yorgun ayaklar ve yorgun eller. 

Ve künkler su taşıyan, bok taşıyan 

İnleyenler ah çekenler ölenler 

Ve ölüler üstünde fildişi mermer 

Ve kentler tarih açan, tarihler aşan. 

Sırt verilen, makineler kurulan 

Han hamam apartman 

Tapınaklar yaratılan 

Soğuğuma sıcağıma alın sürülen. 

Kıyılar bağladınız en sertimden 

Buluşmalar sevişmeler ve öpüşmeler 

Ve kayıklar ve balıklar gemiler 

Aşklar akıttınız altımdan. 

Ve en kutsal parçama dört bucaktan gelenler 

Umanlar, yüz sürenler, erenler 

Kâfirler, işeyenler, çömelenler 

Kiliseler, camiler, piramitler, kuleler. 

Yonttunuz üçken beşken ettiniz 

Heykelinizi diktiniz 

Bıçaklar bilediniz 

Birbirinizi vurdunuz.



Cahit Irgat
Yaşadım