Gece Yarısı

Gece yarılarını gösteriyor saat 

Meydanlarda, 

Bayram sevinçleri boşalıyor açlığa 

Trenler çığlık çığlığa 

Garda, 

Gece yarılarını gösteriyor saat 

Ekmekler alevden nardan 

Körleri acıktıran 

Yatacağı, seveceği, okşayacağı 

İnsanı olan insan, 

Gece yarılarını gösteriyor saat 

Ağır apartmanlar başımda kat kat 

Gölgem tabanlarımda asfalt 

Şenlikler bunalımlar volta vuruyor 

Milyonlar susuyor, milyonlar uyuyor 

Yandan önden arttan ilmikli 

Daracık uzun yanık türküler gibi 

Loş sokaklar, boş sokaklar, dik yokuş 

Hep bildiğim hep çıktığım indiğim 

Kara mavi ibrişimle dokunmuş 

Bir yağmur bir gökyüzü sicim sicim 

Taksiler dolu otobüsler yoksulluk 

Uykular boşalıyor gözlere oluk oluk 

Bir gece devrildi yığın yığın gecelere 

Bir umut pencerelere, 

Bir şarkı serçelere.


Cahit Irgat
Yaşadım

Gece Yarısı

Tanrım, bu gece yarısı
Karanlık, kasvetli,
Yıldızsız gece yarısı.

Şşt! geliyor işte
Kızıl ateşli cinler
Hayaletlerle birlikte
Karanlık gece yarısı.

Kulak ver şu sessizliğe!
Gürültülü başkaldırıyı
Yaşam gürültüsünü
Korkudan, pis ölümden
Başka bir şey hissettirmeyen bu sessizliğe?

Uyanıyor akbabalar ağaçların hışırtısından.

lşte köpekler havlıyor
Hayaletleri mi gördüler yoksa
Kızıl, sıcak soluklu cinleri mi
Bu kara gecede?
Tanrım, nasıl da havlıyorlar!
Sessizlik yeni baştan.
Tüm cadılar seferber
Bir av bulmuş olmalılar.
Tanrı yardımcısı olsun
Annesinin göğsünden alınıp kaçırılan
Küçük bebeğin
Bu karanlık saatte!
Duyuyor musunuz bağırışlarını
Tiz,
İçler acısı,
Ve sonra .. .

O sessizlik yeniden!
Küçük ruhu çıkarılmış olmalı
Akbabaların bekleştiği
Ağacı.
Rüzgar esiyor
Belki esmiyor da
İç çekiyor zavallı,
Kör bebek için.

Bir ses duymadınız mı?
Ne zaman?
Şimdi. Yani bu gece,
Hayaletlerin ayaklandığı,
Kötü ruhların ilençlilerden öç aldığı
Kehribar karanlığındaki bu gece.

Bir inilti, bir bağırma duymadınız mı?
Bebeğin bağırmasıydı o.
Kötü cadıların ağaçtaki vekilleri
Akbabalar tarafından gözleri oyulan bebe

O büyük sessizlik yeniden.
Ayak seslerini duyuyorum kötü tanrıların.
Uyuyamam, sıkıntılıyım
Çıkarırken cadılar
Kör bebeği
Ağaca.

Yatağım sırılsıklam, bakın
Soğuk vücudumdan akan soğuk terle,
Ama kalkmamalıyım
Bu karanlık bu sıkıcı saatte
Hayaletlerin ayaklandığı
Yankıların ıslık gibi dolaştığı
Tanrıların
Ayaklarındaki zincirleri şakırdattığı
bu saatte.
Evet, evet, kalkmamalıyım
Alevden soluklar
Kızıla çevirirken bu kara geceyi
Ve cadılar beslenirken
Akbabaların kör ettiği
Bebeğin ruhuyla.

Hala gece yarısı mı Tanrım?

Francis Ernest Kobina Parkes

Çeviren: Gürkal Aylan